علی نیاکانی پیشکسوت ملوان بندر انزلی

 

علی نیاکانی

 

علی نیاکانی گوش راست ملوان ؛ مهاجم تیزپا و غزال تیز چنگ این تیم در دهه ی پنجاه ، قطعاً در یاد و خاطره ی همه ی دوستداران ملوان به عنوان چهره یی ماندگار باقی خواهد ماند .

نیا کانی یک عنصر سازنده در خط آتش تیم خود بود که پاس های زیبا و گل های حساس اش هرگز از یاد دوستداران ملوان محو نخواهد شد . وی فی الواقع موتور خستگی ناپذیر تیم ملوان در آن سال ها بود . نیاکانی در کنا ر غفور جهانی و عزیز اسپندار یکی از زهر دارترین خط حمله های ایران را ساخته بودند . در این میان علی نیاکانی یکی از بهترین گوش راست های فوتبال ایران بود که هم سرعت فوق العاده یی داشت ، هم تکنیک بالا و هم شم گلزنی عالی .

شاید واژه ی " مهار نشدنی " بهترین وصفی باشد برای توانایی های این گوش راست بادپا و گریزنده ی ملوان در سال های دور . سایت رسمی باشگاه ملوان منطقه آزاد انزلی در گفت و گوی خود با نیاکانی به مرور خاطرات این پیشکسوت تیم ملوان نشست . نیاکانی ورودش به عرصه ی فوتبال ؛ چگونگی شکل گیری تیم ملون و حضورش در این تیم را چنین شرح داد :

_ من از سال های 47 – 46 در تیم های محلی بازی می کردم . آن ایام در انزلی و غازیان زمین های زیادی بودند ، مثل : زمین طیاره که محل مناسبی برای رشد و بروز استعدادهای فوتبال بود .

سال 49 – 48 پس از این که توانستم به تیم آموزشگاه ها راه پیدا کنم در مسابقات آموزشگاه های کشور شرکت کردیم که همان سال قهرمان آموزشگاه های کشور شدیم . پس از این قهرمانی به دلیل این که تیم باشگاهی یی هنوز وجود نداشت ؛ وارد تیم کلنی شدم و حضورم در مسابقات با تیم کلنی ادامه پیدا کرد . سال بعد با پا گرفتن تیم های باشگاهی ، من وارد تیم محلی آرتیمس شدم . کمی بعد تر چون این تیم منتخب و وابسته به نیروی دریایی بود با همان ترکیب وارد تیم نیروی دریایی شدیم که آقای فرامرز صالح نیا بانی تیم یادشده بود . پس از تشکیل تیم نیروی دریایی ؛ مسابقات زیرگروهی انجام شد . این مسابقات در سه منطقه ی : گیلان ، مازندران و خوزستان برگزار گردید و ما توانستیم با انتخاب در این مسابقات به اولین دوره ی جام تخت جمشید راه پیدا کنیم . بدین ترتیب تیم ملوان شکل گرفت و نام این تیم توسط نیروی دریایی انتخاب شد و با کمک های نیروی دریایی و هواداران توانست پا بگیرد . بعد ها نیروی دریایی به تنهایی بخش مالی را نیز به عهده دار شد .

_ نیاکانی در ادامه و در ارتباط با بودجه ی کم تیم ها در آن ایام ، با نقل خاطره یی گفت : ما برای مسابقات انتخابی به اهواز رفته بودیم که بودجه ی در نظر گرفته شده برای تیم ما در این دوره از مسابقات تمام شد . به ناچار برای ما سهمیه ی شام در نظر گرفتند ؛ برای هر کدام از ما دو سیخ جگر ! ... و این گونه بود که ملوان ، ملوان شد .

_ علی نیاکانی در مورد سال های بازی ، دوره های قهرمانی با تیم ملوان و گل های زده اش ابراز داشت : من در مدت ده سالی که برای تیم ملوان بازی کردم به یاد دارم که همیشه به عنوان یک گل ساز شناخته می شدم ولی با همه ی این احوال توانستم در یک دوره از بازی ها به 11 گل زده نیز دست پیدا کنم . وی افزود : از افتخاراتم با تیم ملوان می توانم به کسب عنوان قهرمانی جام حذفی در سال 1354 و بهترین تیم شهرستانی جام تخت جمشید در چندین دوره اشاره کنم . ضمن آن که خط حمله ی تیم ملوان در آن زمان همیشه جز بهترین خط حمله ها بود . آن وقت ها یا ما بهترین خط حمله را داشتیم یا تیم پرسپولیس . وی از دیگر مقام های به دست آمده با تیم ملوان ، کسب عنوان سوم ، هفتم و پنجم در جام تخت جمشید و شرکت در جام عمران منطقه یی در پاکستان را برشمرد که تیم ملوان توانست جایگاه دوم این دوره از بازی ها را از آن خود کند .

_ علی نیاکانی در مورد قدرت بدنی فوق العاده ی بازیکنان همدوره یی خود و رمز دستیابی به چنین شرایط استثنایی گفت : ما به قدری تمرین می کردیم که دیگر نای راه رفتن نداشتیم . بچه ها از ساعت 3 _2 عصر می آمدند در حالی که تمرین از ساعت 5 شروع می شد . تمرینات برای آمادگی جسمانی و بدنسازی از روی تپه ها ی جلوی سفیدکنار شروع می شد و تا انزلی ادامه پیدا می کرد . تازه پس از رسیدن به انزلی ما را سوار ماشین می کردند و مابقی تمرین در استادیوم انجام می شد . جالب تر این که به ما می گفتند : " آب نخورید " . دقت کنید که آن موقع ها ، توجه و برنامه ریزی در تغذیه ی بازیکنان مثل امروز اصلاً مطرح نبود ؛ فقط خواستن و اراده ی بازیکنان بود که در موفقیت ها ی به دست آمده توسط آنان نقش داشت . اکثریت اینگونه بودند . اعتراض نمی کردند . آن قدر زمان تمرین طولانی می شد که تا روشن شدن چراغ و تاریکی هوا تمرین ادامه می یافت .

_ نیاکانی ضمن این که از جوانان خواست تا انضباط و حرف شنوی که مهم ترین اصل در پیشرفت هر ورزشکاری است را جدی بگیرند ؛ از بهترین خاطره ی خود در دوران حضورش در تیم ملوان یاد کرد و گفت : بهترین خاطره من قهرمانی جام حذفی است که هیچ وقت فراموش نمی کنم . به حدی استقبال مردم پرشور بود که از امام زاده هاشم تا انزلی جاده یک طرفه بود . واقعاً نمی دانم که چگونه آن شور و استقبال را وصف کنم فقط می توانم بگویم بی نظیر بود .

_ علی نیاکانی حضورش در تیم ملی و ارتش ها را چنین یادآوری می کند : در مسابقات مقدماتی ارتش ها که در ایتالیا و ایران برگزار شد ؛ انتخاب شدیم . در مرحله ی بعد هم کل تیم ها در آلمان مسابقه دادند که توانستیم مقام پنجم را در آن دوره از بازی ها به دست بیاوریم . البته مسابقات دیگری را هم با تیم ارتش ها بودم . اما سابقه ی حضورم در تیم ملی ؛ اولین بار با چکسلواکی و مجارستان بازی داشتیم که بازی کردم و بعد ها نیز در اکثر انتخاب ها جزء تیم ملی بودم ولی نمی توانستم خودم را با آن ها وفق دهم . آن موقع شهرستانی ها در تیم ملی شرایط خوبی نداشتند . بعد از قهرمانی ملوان در جام حذفی ، تیم ملی در بندعباس اردو داشت که من برای مقدماتی جام جهانی دعوت شدم . از آنجا رفتیم سوریه . تیم سوریه را بردیم . بازی بعدی ما با کویت بود . در این دیدار با گلی که غفور جهانی به ثمر رساند ، پیروز شدیم و با این پیروزی توانستیم به جام جهانی راه پیدا کنیم . قبل از اعزام به جام جهانی در تورنمنت چهار جانبه ی اسپانیا شرکت کردیم که تیم های رئال مادرید ، تیم ملی آرژانتین و یک تیم آفریقایی به همراه تیم ملی ایران در آن حضور داشتند ؛ یادم می آید در مصاحبه ی بعد از بازی با تیم آفریقا ، از آقای مهاجرانی پرسیده شد : " آیا با همین تیم به جام جهانی می روید " ؟ که ایشان نیز در پاسخ گفتند : " بله . چند نفر دیگر هم اضافه می شوند " . ولی متأسفانه اسم من از تیم ملی خط خورد که البته این داستان گفتن ندارد .

 

_ علی نیاکانی همچنبن در مورد وضعیت تیم ملوان در لیگ دهم ابراز داشت : فعلاً ملوان دارد خوب کار می کند و این امری است که بدون اغراق مورد تایید همه است . قبل از تعطیلات وضع خوبی نداشتیم اما بعد از تعطیلات نیم فصل ، هم به لحاظ جدول و هم به لحاظ بازی ؛ تیم بسیار زیبا بازی می کند . وی در ادامه تاکید کرد : ملوان امسال ورای سال های پیش است هم نفراتی خوب و هم نیمکت خوبی دارد .

_ نیاکانی در مورد ملوان و عشق به ملوان می گوید : چون من خودم به ملوان عشق می ورزم ، فکر می کنم همه طرفداران اعم از انزلی چی و طرفداران زیادی که ملوان در سراسر گیلان و ایران دارد همه آنها عاشق این تیم اند . پیروزی ملوان اوج لذت و خوشحالی ماست . ماها با شکست ها می شکنیم به خصوص سالی که ملوان به رده پایین تر سقوط کرد من گریه کردم .

و اما حرف آخر ؟ ...

_ گفتنی زیاد است . اما من برای هواداران واقعی و تیم آرزوی سلامتی و موفقیت دارم و خواهشم از هواداران و تماشاگران که بعضاً آنچنان که من شنیده و یا با حضورم در ورزشگاه دیده ام ؛ اقدام به فحاشی می کنند ، این است که : از این عمل زشت دست بردارند . چون ملوان همیشه بهترین تماشاگران را داشته و دارد . امیدوارم که این صحنه ها دیگر تکرار نشود .

منبع : اینجا کلیک کنید

/ 0 نظر / 9 بازدید